„Bronią Kościoła jest cierpliwość, miłość i modlitwa"

    

„Bronią Kościoła jest cierpliwość, miłość i modlitwa" (św. Maksymilian Kolbe)
 
Maryja!

Serdecznie pozdrawiam Parafian i Gości internetowej strony Parafii Matki Bożej Częstochowskiej w Montrealu. Pragnę podzielić się z Wami tym „co nam w duszy grało” podczas rekolekcji w duchu Rycerstwa Niepokalanej, które odbyły się w dniach od 3 do 9 sierpnia 2010 r. we Franciszkańskim Ośrodku „Kaszuby” koło Wilna w Ontario.

Rekolekcje to powrót do pierwotnej gorliwości chrześcijańskiej, to uczenie się Kościoła w jego wymiarach wspólnoty, wzajemnego posługiwania, umiłowania piękna liturgii i modlitwy oraz bycia świadkiem Jezusa Chrystusa. Hasłem naszych rekolekcji były słowa: „Rycerstwo Niepokalanej drogą przez Maryję do Jezusa”. Chcieliśmy przeżyć tajemnicę Niepokalanego Poczęcia Matki Bożej jako centrum idei św. Maksymiliana i założonego przez niego MI – Rycerstwa Niepokalanej. Naszym przewodnikiem był św Maksymilian Maria Kolbe – patron naszych trudnych czasów, jak nazwał go Sługa Boży Jan Paweł II.

002
Kaszuby położone są na północ od Jeziora Ontario w pobliżu miasteczka Barrys Bay

Gdy we wspólnocie MI rozważaliśmy, gdzie zorganizować te rekolekcje, niemal jednogłośnie wybrano nasz Franciszkański Ośrodek na Kaszubach. Na Kaszuby (około 400 km od Montrealu) udaliśmy się samochodami uczestników rekolekcji (w tym miejscu dziękuję tym wszystkim, którzy użyczyli swoich pojazdów, aby dowieźć tych nie-zmotoryzowanych).

004 
Spotkanie w kręgu przed „Stodołą” – naszym domem w czasie rekolekcji

Rektor Kaszub o. Józef Błaszak gościnnie (i za darmo, za co dziękujemy!!!) otworzyl nam podwoje domu wypoczynkowego pod romantyczną nazwą „Stodoła”, który stał się naszym domem i miejscem modlitwy na czas rekolekcji.

W rekolekcjach uczestniczyło 26 osób należących do Rycerstwa Niepokalanej z naszej parafii i z innych polskich parafii w Montrealu, a także z Hamilton, ON. Moderatorką była Halina Krokowska – Prezes Rycerstwa Niepokalanej przy Parafii Matki Bożej Częstochowskiej. ktorej żadna rzecz nie uszła uwagi i która troszczyła się prawdziwie jak matka, aby nam niczego nie zabrakło.

Wszyscy uczestnicy rekolekcji podzieleni zostali na trzy grupy: liturgiczną, gospodarczą (kuchenną) i porządkową. Szefową grupy porządkowej była druga nasza komitetowa Joanna Marzykowska, gospodarczej – Teresa Klimowicz, a liturgicznej o. Adam Zawacki.

006 
Msza święta w kaplicy Franciszkańskiego Ośrodka na Kaszubach

O oprawę muzyczną Mszy świętych i wieczorów przy ogniskach troszczył się zespół pod kierownictwem Józi Miernik i Jurka Petera.

008 
Wspólny posiłek w jadalni „Stodoły”

Kucharką była Teresa Klimowicz, która gotowala i serwowała przepyszne potrawy na śniadanie, obiad i kolację. Przy zaopatrzeniu w napotrzebniejsze rzeczy do jedzenia i gospodarstwa domowego pomagała Lidia Lis.

W prowadzeniu rekolekcji pomagali swoją obecnością i pomysłami o. Piotr Miodek i o. Adam Zawadzki. W opracowaniu programu rekolekcji i przygotowaniu plakatów informujących o nich nie do przecenienia okazała się pomoc o. Władka Mężyka.

Każdy dzień rekolekcyjny miał swojego patrona: Świętą Trójcę, św Jana Viannney’a, Matkę Bożą Większą, św. Maksymiliana i innych.

010
Konferencja prowadzona przez o. Józefa Brzozowskiego

 „W zdrowym ciele zdrowy duch!” Pamiętaliśmy o tym na naszych rekolekcjach, dlatego każdy dzień rozpoczynała gimnastyka, prowadzona przez młodzież – rodzeństwo Anię i Maćka. Następnie w programie mieliśmy modlitwy poranne, śniadanie, konferencję, modlitwę „Anioł Pański”, po której był obiad. Po obiedzie mieliśmy zazwyczaj kilka godzin przerwy na spacer, wyjście nad jezioro, na grzyby czy na ryby. Dla zainteresowanych muzycznie Jurek Peter dawał (darmowe oczywiście) lekcje gry na gitarze. Później po południu była druga konferencja, różaniec, kolacja, „Apel jasnogórski”, a po nim ognisko – niemalże do białego rana. Obie konferencje w ciągu dnia głosił niżej podpisany.
012
Widok z Góry Trzech Krzyży na jezioro, przy którym leży Franciszkański Ośrodek

Pośrod wielu ciekawych punktów programu rekolekcyjnego wymieniłbym trzy, które mnie i chyba większości uczestników szczególnie wryły się w pamięć. Pierwszym była Droga Krzyżowa z letnikami na Górę Trzech Krzyży w święto Przemienienia Pańskiego. Drugi to liturgia pokutna z sakramentem pojednania, która była głębokim przeżyciem dla wielu. Trzecim niezapomnianym wydarzeniem była pielgrzymka do Wilna – kolebki polskiego osadnictwa w Kanadzie. Jesteśmy wdzięczni proboszczowi Parafii Matki Bożej Częstochowskiej Królowej Polski w Wilnie – O. Mirosławowi Olszewskiemu OMI, że poświęcił nam wiele czasu i z radosnym, misyjnym zabarwieniem przedstawił dziedzictwo tego miejsca.

Bardzo piękna była Msza święta w niedzielę w „Katedrze pod Sosnami” z udziałem harcerzy i młodzieży z Ontario. Na Mszy był także obecny Ambasador RP w Kanadzie Zenon Kosiniak-Kamysz z żoną Katarzyną. Korzystając z okazji zrobiliśmy sobie pamiątkowe zdjęcie. Już po przyjeździe do Montrealu dowiedzieliśmy się o tragicznej śmierci w wypadku samochodowym dzieci ambasadora – Marysi i Michała.
014 
Wspólne zdjęcie z Ambasadorem RP w Kanadzie po Mszy w „Katedrze pod Sosnami”

Wracając do rekolekcji: myślę, że były one dla nas – zapożyczając sformułowanie znanego montrealczyka Jeana Vanier, założyciela wspólnot „Arka” oraz „Wiara i Światło” – doświadczeniem „wspólnoty jako miejsca radości i przebaczenia”.
 
W imieniu własnym i wszystkich uczestników rekolekcji Rycerstwa Niepokalanej na Kaszubach pragnę gorąco podziekowac Kustoszowi o. Wacławowi Sokołowskiemu i Ojcom Proboszczom za pomoc w realizacji tego projektu, Ojcom: Piotrowi,Władkowi i Adamowi za pomoc w przygotowaniach i uczestnictwo, O. Ekonomowi za gospodarskie oko na Kaszubach, wszystkim funkcyjnym z Halinką Krokowską na czele za radość przygotowywania rekolekcji, przeprowadzenia i plany na przyszlość.

Chciałbym podziękować również Andrzejowi Czmyrowi, który zrobił bardzo dużo ciekawych zdjęć. Dzięki niemu mogliśmy w niedzielę 12 września w sali parafialnej dokonać fotograficznej prezentacji naszych rekolekcji. Także tutaj dołączam jego zdjęcia.

016
Widok na Kaszuby o wschodzie słońca

Z wdzięcznością dla wszystkich, którzy sprawili, że pomysł rekolekcji został zrealizowany, polecam ideę prowadzenia rekolekcji w duchu Rycerstwa Niepokalanej na przyszłość. Już po rekolekcjach dowiedziałem się, iż w duszpasterstwie franciszkańskim od 14 sierpnia 2010 r. rozpoczął się „Rok Kolbiański”. Stąd też słowa: „Na Kaszuby wróć...”

Szczęść Boże!

o. Józef Brzozowski